Un decor apocaliptic, cu ore pietrificate,
Ce stau scrijelite-n timpul interzis de Dumnezeu,
Stăpâneşte peste umbre, într-o lume muribundă,
Coborând apoi în rocă printre lut şi minereu.
Fuziune mâl şi ploaie concluzionau în piatră,
Prin perdeaua de-ntuneric ce dansa în ritm păgân,
Profilând în zodiacul rămăşiţelor bipede,
Trei schelete ascunse-n roca fără aer şi plămân.
Timpul căuta sub oase vlăguit de existenţă,
Îngeri se stingeau în valuri, înfăşaţi cu plânsul meu,
Pământul nu mai respiră, oprindu-şi centrifugarea,
Când descoperă femurul unui brav arhiereu.
Îndrăznesc şi-mi plimb privirea cu o patimă atroce,
Prin gramatica de umbre absorbite de eclipsă
Și din gânduri prelungite, rătăcite-n vama nopţii,
Îmi culeg nemărginirea, din mijloc de-apocalipsă.
***
Një dekor apokaliptik, me orë të ngurtësuara,
Të shkarravitura në kohën e ndaluar nga Zoti,
Mbizotëron kudo hijet, në një botë që po vdes,
Duke zbritur pastaj në shkëmb mes glinës e xehes.
Baltë e shkrirë dhe shiu i përmbyllur në gur,
Përmes perdes së errët që vallëzonte me ritëm pagan,
Duke profilizuar në zodiakun e mbetjeve dykëmbëshe,
Tre skelete të fshehur në shkëmb pa ajër dhe mushkëri.
Koha kërkonte nën kocka, e zbrazur nga ekzistenca,
Engjëjt u shuan në valë, të mbështjellë me qarjen time,
Toka nuk merr më frymë, duke e ndaluar centrifugimin,
Kur po e zbulon femurin e një peshkopi trim.
Guxoj dhe end vështrimin me një pasion mizor,
Përmes gramatikës së hijeve të zhytura nga eklipsi
Nga mendimet e zgjatura, t’humbura n’doganat e natës,
E korr pafundësinë time, që nga mjedisi i apokalipsit.
vezi mai multe poezii de: Mariana Moga