(Ady Endre helyett mondom)
Mie nu mi-e pâine plânsul.
Dumnezeu mi-a bătut neamul –
Acum m-apuc eu şi batu-l.
Poate livida buză-a Rugii,
De Ţipătul pe-acolo scapu-l.
Iar de nu-mi ţipă leşul-neamul,
Până-1 nimicesc tot batu-l.
17 februarie 1923
vezi mai multe poezii de: Attila József